مختصات: 
شرقی′۲۸°۳۳ شمالی′۰۸°۳۵ / ۳۳٫۴۶۷غرب ۳۵٫۱۳۳جنوب / -۳۳٫۴۶۷;-۳۵٫۱۳۳ (نقشه)
جمهوری قِبرِس کشوری جزیرهای است، در شرق دریای مدیترانه که پایتخت آن نیکوزیا است. این کشور به دو بخش ترکنشین و یونانینشین تقسیم میشود که در آن هردو زبان ترکی و یونانی رسمی هستند. یونانیها ارتودوکس و ترکها مسلمان هستند.
تاریخ
قبرس در سال ۱۹۶۰ استقلال خود را از بریتانیا کسب کرد و حکومت مستقل قبرس براساس مشارکت جوامع ترک و یونانی در اداره امور این جزیره اعلام موجودیت کرد و بریتانیا، یونان و ترکیه حق حاکمیت دولت قبرس را تضمین کردند. در سال ۱۹۶۳، نمایندگان اقلیت ترک در پی اختلاف بر سر نحوه اجرای این توافق از دولت قبرس خارج شدند و در پی بروز درگیری بین دو طرف، سازمان ملل متحد در سال ۱۹۶۴ یک نیروی پاسدار صلح را به این جزیره اعزام داشت که ماموریت آن تا کنون تمدید شدهاست. در سال ۱۹۷۴ دولت سراسقف ماکاریوس، رئیس جمهور وقت قبرس، در کودتایی به تحریک حکومت نظامیان یونان سرنگون شد و ترکیه با استناد به موقعیت خود به عنوان یکی از تضمین کنندگان حق حاکمیت قبرس، واحدهای ارتش خود را در شمال این سرزمین مستقر کرد که عملاً باعث تقسیم این جزیره شد.[۱]
سیاست
تقسیمات کشوری
قبرس شامل ۶ بخش زیر میباشد: نیکوزیا(پایتخت). فاماگوستا. لیماسول. پافوس. لارنکا. کایرنیا.
اقتصاد
اقتصاد جزیره قبرس از اغاز استقلال مبتنی بر نظام بازار آزاد بودهاست. صادرات عمدهٔ قبرس شامل: محصولات کشاورزی(گندم. جو. سیب زمینی. ومرکبات). میوههای مختلف . تنباکو. محصولات صنعتی. انواع البسه. کفش وصنایع دستی بودهاست. واردات عمده نیز شامل:مواد خوراکی. دام زنده. نفت ومحصولات شیمیایی میباشد.
مردم
بر طبق آمار سازمان سیآیای در سال ۲۰۰۱ مردم قبرس ۷۷٪ یونانی تبار، ۱۸٪ ترکتبار و ۵٪ نیز از سایر اقوام هستند.[۲]
فرهنگ
قسمت شمالی قبرس فرهنگی برگرفته از ترکیه و بخش جنوبی آن بر گرفته از یونان دارد.
جغرافیا
قبرس دارای تابستانهای گرم و خشک و زمستانهای معتدل است. حدود ۱۲٪ زمینهای آن زیر کشت بوده و در آن مرکبات، سیب زمینی، گندم، زیتون و جو به عمل میآید. پرورش گوسفند، بز و خوک نیز رایج است. صنایع قبرس چندان پیشرفته نیست و شامل صنایع دستی و محلی میباشد. توریسم، منبع درآمد مهمی برای قبرس محسوب میشود.